De Ford C-Max van de tweede generatie (C344), gelanceerd eind 2010, staat op het uitstekende wereldwijde C-platform van de Focus Mk3. Hij is voor het eerst verkrijgbaar in twee carrosserievarianten: de klassieke C-Max (5 zitplaatsen, conventionele achterportieren, dynamische uitstraling) en de Grand C-Max (verlengde wielbasis, 7 zitplaatsen, schuifdeuren achter). Hij staat bekend om zijn scherpe weggedrag, wat zeldzaam is in het segment van de compacte MPV's, en kreeg in 2015 een facelift met een grille in 'Aston Martin'-stijl en de vervanging van het SYNC 1 multimediasysteem door SYNC 2 (en later SYNC 3). Hoewel zijn dynamische kwaliteiten onmiskenbaar zijn, is de mechanische betrouwbaarheid sterk wisselend, vooral bij de EcoBoost-benzinemotoren die een strikt onderhoud vereisen.
De Ford C-Max II is een MPV boordevol dynamische kwaliteiten, maar de aanschaf als occasion vereist uiterste voorzichtigheid wat betreft de benzinemotoren. Vermijd de 1.6 EcoBoost (te hoge thermische risico's) en wees onverbiddelijk over de historie van de 1.0 EcoBoost (in olie draaiende riem). De veiligste keuze in benzine blijft de bescheiden maar onverwoestbare 1.6 Ti-VCT, of anders een recente 1.5 EcoBoost met garantie. Paradoxaal genoeg voor een gezinsauto blijken de dieselversies (1.5 TDCi en 2.0 TDCi) op de lange termijn veel robuuster te zijn, op voorwaarde dat er voldoende mee wordt gereden om de DPF/FAP niet te vervuilen.